ساختار و بافتار قرآنی در اشعار ابن¬هاني البیری (مطالعه موردی تناص قرآنی)

الملخص

ابن­هاني شاعر طبقه اول اندلس، را بايد شاعر سياسي- مذهبي دانست که شعر و شاعري تنها براي او يک ابزار هست تا هدف؛ ابزاري که به وسيله آن از دين و ممدوحان خويش دفاع مي­کند. ابن­هاني براي اين امر از لفظ و معناي آيات قرآن، در کنار داستان­هاي قرآني استفاده مي­کند. و شخصيتهاي ديني چون پيامبران را مشبه بهْ براي ممدوح خود يعني معزّ قرار مي­دهد. و ابزار اصلي او در ايجاد اين مشابهت آيات قرآني است. گاهي معزّ را چون حضرت سليمان مي­داند و بارديگر فضاي زمان معزّ را چون فضايي زمان رسول خدا(ص) به تصوير مي­کشد. البته در ديوان اين شاعر ابياتي نيز وجود دارد که اقتباسهاي قرآني در آن براي توصيف حالات شخصي خود شاعر هست. همانند اقتباس بخشي از سوره يوسف.

          پژوهش حاضر، با استفاده از روش توصيفي تحليلي، سعي در تبيين کارکردهاي مختلف قرآن و بُعد معنايي آن در اشعار ابن­هاني دارد.