تحلیل خصایص عشق در اشعار ابن فارض و شهریار - صیاداني, علی (لارك, 2019)
ابن فارض و شهریار دو عارف و شاعر غزلسرای ادب عربی و فارسی هستند که در لابهلای غزلهای خود از عشق و ویژگیهای آن سخن به میان آوردهاند. ادبا و پژوهشگران شرحهای زیادی بر اشعار این دو شاعر نوشتهاند؛ بعضی عشق این دو شاعر را زمینی دانستهاند. در مقابل این گروه، اکثریت پژوهشگران، عشق این دو شاعر را آسمانی توصیف کردهاند. پژوهش حاضر، جستاری است نقادانه برای تبیین خصائص عشقی که این دو در شعرشان مطرح و با زبان شعر به توصیف آن پرداختهاند. نتایجی که از تحلیل اشعار این دو شاعر به دست میآید حاکی از آن است که عشق راستین ویژگیهایی دارد که با تحقق آن عشق معنا پیدامیکند؛ ویژگیهایی چون: 1- ازلی و ابدی بودن 2- سختیِ راه عشق 3- شیرین بودن برای عاشق 4- غم و اندوه به دنبال داشتن 5- سبب شب بیدار بودن 6- نکوهیده بودن بیخبران از آن 7- و حیات جاوید بخشیدن به عاشق.در پژوهش پیشهرو از روش توصیفی - تحلیلی برای تبین فرضیات مطرح شده، استفاده شده است؛ به این شکل که ابتدا ابیات و شواهد مورد نظر با مطالعه دقیق از دیوان این دو انتخاب و مورد شرح و تحلیل ادبی قرار گرفته است.